01.05

Postanowiłam się wybrać do lasu. Po deszczu było dość mokro ale po powitaniu ze strażnikami Bolimowskiego Parku krajobrazowego oni sami zadecydowali abym doszła do miejsca w którym królowały dwa wspaniałe dęby.

I choć mówi się że dęby to drzewa o energii męskiej poczułam ze jeden z nich jest męskiej a drugi stworzony z dwóch bliźniaczych drzew jest żeński. Ten drugi miał pień dzielący się na dwa drzewa a ich złączenie obrośnięte było mchem łudząco przypominając łono kobiety stojącej na głowie.

Drzewa zaczęły opowiadać mi swoją historię wyjaśniając że męski jest strażnikiem okolicy naziemnej a żeński działa w świecie podziemnym. I w istocie był kiedyś leśną istotą zaklętą potem w drzewo. Stąd wygląd tego dębu– przypominający kobiece ciało od bioder w dół . Kiedy dostrzegłam jak dębowa kobieta działa przez korzenie – zadziwiłam się.

Lubię kiedy drzewa mówią – ich historie są wprost niezwykłe.

Pomiędzy dębami zauważyłam małego chrabąszcza majowego, który dopiero budził się ze snu.

Kiedy próbowałam go dotknąć skulił swe czułki ze strachu a więc zrezygnowałam z zaprzyjaźniania się z nim.

Po przywitaniu z dębami królującymi nad drogą  dębami poczułam że to dobry czas by zrobić oczyszczenie energetyczne.  Po pierwszej części oczyszczenia – szeroki jak na las szlak udrożnił się zaczęli nim przejeżdżać i przechodzić ludzie.  Po drugiej części oczyszczenia dostrzegłam jak do kobiecego dębu przyszła rodziny z dziećmi. A dzieci dotykały dębowej kobiety jakby bawiąc się z nią.

Po trzeciej części oczyszczenia z zaciekawieniem obserwowałam jak  leniwy dotąd chrabąszcz nabrał siły i pewnym krokiem szedł wprost w kierunku mego buta. Gdy był już blisko postanowiłam ustąpić mu z drogi, ale on zmienił tor ruchu tak by przejść pomiędzy moimi nogami. To był dla mnie sygnał, że oczyszczenie bardzo zmieniło energetykę nie tylko moją, ale i otoczenia. Nawet mały strachliwy chrabąszcz zaczął traktować mnie za „przyjaznego wielkoluda”.

Niejednokrotnie już doświadczałam tego jak oczyszczenie indywidualne wywołuje taki wir energetyczny który pomaga też odejść do właściwych światów wielu innym zbłąkanym istotom, a teraz raz jeszcze z radością doświadczałam tego jak ładne znaki płyną do mnie od Boga i Strażników Bolimowskiej Puszczy.

02.05

W lesie do którego chodzę dostrzegłam bajorka powstałe po ostatnich opadach deszczu. Nie są to jednak zwykłe rozlewiska. Każdego z  trzech z nich strzegła inna istota. Przy pierwszym biegał wodnik który absolutnie nie miał ochoty by ktokolwiek podchodził do jego terytorium.

Przy drugim siedziała płakliwa rusałka – która zachowywała się tak jakby chciała wypłakać morze łez i z niech powstało owo bajorko. Kiedy zrozumiałam że jest ona strażniczką wody smutku i żalu i taka jest funkcja tej przestrzeni oddalam jej z szacunkiem swój smutek.

Przy trzecim najciekawszym była subtelna jasna istota – ledwo dostrzegalna w zarysach.

Poczułam, że jest bardzo dobra  i być może chce coś niezwykłego przekazać. Gdy zobaczyłam topiącą się w tym małym rozlewisku ćmę pomogłam jej wydostać się na brzeg. Wtedy Istota Opiekuńcza rozlewiska podpowiedziała mi jak stosować podmuch miłości.

Gdy wykonałam go po raz pierwszy jeszcze nie wprawnie „z głowy” ćma nadal wyglądała tak samo była wyziębnięta, przemoknięta , bez siły życia. Drugi  podmuch był właściwy, dostrzegłam jak zwierzątko nabiera siły, trzepocze skrzydłami i odlatuje. Dotąd nie widziałam, żeby ćma która przed momentem walczyła jeszcze o życie po 3 minutach miała tyle siły by całkowicie się wysuszyć i odlecieć. Tak właśnie działa miłość.

Jestem wdzięczna Leśnemu Duszkowi za objaśnienie mi sedna tej techniki – którą będę mogła przekazać teraz  dalej ludziom na swych warsztatach.